De locatie is het Eudokiaplein in Rotterdam. Beter gezegd: het plaats delict. Naomi Landman(20): “Via Instagram heb ik een catcall gekregen, van iemand die op straat loopt en door een ander wordt lastig gevallen doordat er iets wordt geroepen. Dan ga ik dat krijten op de plek waar het is gebeurd.” Ze toert door heel Rotterdam om de confronterende teksten aan te brengen. “Stoepkrijt is heel kinderlijk en dat heeft iets theatraals tegenover wat hier daadwerkelijk staat.” Zelf heeft ze ook van jongs af aan te maken gehad met straatintimidatie. “Het begint al op de basisschool dat er naar je gefloten wordt. Je slaat het op als iets waarmee je kennelijk moet leven omdat je vrouw bent. Daar ben ik het natuurlijk niet mee eens en daarom ben ik met catcallsofrot begonnen om meer bewustzijn te creëren.” Het bewustzijn onder vrouwen en mannen groeit, zo constateren onderzoekers Tamar Fischer en Gabry Vanderveen van de Erasmus Universiteit in Rotterdam. In opdracht van de gemeente deden zij in 2017 en 2021 onderzoek naar straatintimidatie in de stad. “Vrouwen kwamen er tijdens ons onderzoek achter: goh, dit is eigenlijk niet normaal. Ook mannen en professionals op straat zoals politieagenten snappen veel beter wat ze meemaken.” ‘Hoer! Mag ik je nummer? Lekkere tieten!’ Het is een scala aan kreten dat over straalt wordt geschald. En, zo constateren de onderzoekers, het neemt niet af. In 2021 zei 47 procent van de vrouwen last te hebben van seksuele straatintimidatie, ongeveer evenveel als vier jaar eerder. Ondanks de campagnes van de gemeente Rotterdam, ondanks de StopApp waarin vrouwen intimidatie kunnen melden. Tamar Fischer: “Dat had ik al voorspeld, de meldingen nemen niet af juist omdát vrouwen het er veel meer met elkaar over hebben.” De campagnes zijn dus niet genoeg. Misschien kan de rechter een handje helpen door straatintimidatie strafbaar te stellen. In Rotterdam is het zogeheten sisverbod in de APV (Algemeen Plaatselijke Verordening) gezet en dat leidt in december 2018 tot een proefproces. De 36-jarige Everon el F. krijgt een voorwaardelijke boete van 200 euro nadat hij zich heeft opgedrongen aan vrouwen en ‘hé mooie dame, hé schatje!’ heeft geroepen. Het gerechtshof werpt het vonnis in de prullenbak: het sisverbod is in strijd met de vrijheid van meningsuiting. Verbazing in de Rotterdamse raad. “Loop maar door slet, vieze hoer. Vrijheid van meningsuiting volgens het gerechtshof”, is de smalende reactie. Maar het hof biedt een escape: regel het gewoon landelijk in een nieuwe zedenwet. En die ligt er nu, klaar voor behandeling in de Eerste en Tweede Kamer.

De Verdieping met Ruud de Boer | Rijnmond

Straatintimidatie staat na het mislukken van het sisverbod in Rotterdam weer op de kaart. 'Hé, mooie tieten! is geen compliment'

Mieke Mulderij groeide op in Zeeuws-Vlaanderen maar had allesbehalve een ‘plattelandsjeugd’. Nadat ze de Duitse V1-bommen van dichtbij zag overvliegen en ook nog een difterie overleefde had ze allesbehalve een onbezorgde jeugd. Na de oorlog bleef Mieke de wenkbrauwen doen fronsen van haar dorpsgenoten in het gehucht Absdale door haar verboden liefde met de oudere rijksagent Dick. Dick was een stoere man met een eigen paard. Hij nam haar mee naar het mondaine Antwerpen van de jaren ’50. Maar betrok haar een aantal keer ook bij de smokkel van goederen over de Belgische grens. Och, het was al zo vaak ‘uitgegaan’ tussen die twee. Maar steeds kwamen Dick en Mieke op elkaars pad. Hoe kan het dat Mieke, toch braaf lid van de Boerinnenbond en van de lokale toneelclub, uiteindelijk als een van de eerste vrouwen in Nederland bij de Rotterdamse politie terecht kwam?

Van Zeeuwse boerendochter tot politieagente in Rotterdam: het leven van Mieke Mulderij kan zo verfilmd worden

Hij wordt door velen de ‘Rotterdamse troubadour genoemd’: Einar Been. De 70-jarige muzikant heeft dan ook meerdere albums met liedjes over Rotterdam uitgebracht. Ook was hij te vinden op de planken: bijvoorbeeld in de musical over Kaat Mossel. Toch moest hij 10 jaar geleden afscheid nemen van zijn muzikale passie: door een aandoening kan hij zijn hand niet meer goed gebruiken wat onmiddellijk het einde betekende van het spelen op de gitaar. Zijn nieuwe werk bestaat niet meer uit liedjes, maar uit foto’s. En daar is hij verdomde handig in geworden.

‘Troubadour' Einar Been: ‘Tegenwoordig lig ik wakker van beelden in plaats van klanken’

Hij was 16 jaar burgemeester van een woelige stad: Barendrecht. Afgelopen week ging Jan van Belzen met pensioen met een heel ander gevoel dan dat hij had toen-ie aantrad in 2005: hij werd destijds niet met applaus ontvangen. Nu dragen de meeste Barendrechters hem op handen. Hij werd getipt, nu ja, zeg maar gestúúrd naar Barendrecht als potentiële burgemeester door de toenmalige Commissaris van de Koningin, Jan Franssen. Van Belzen was toen nog burgemeester van de voormalige gemeente Graafstroom, dat in niets leek op Barendrecht. “Jan, we moeten het even hebben over jouw bestuurlijke ontwikkeling”, zei Franssen. En de rest was geschiedenis. Jan werd burgemeester van Barendrecht. Maar zoals de Rotterdamse burgemeester Aboutaleb bij zijn aanstelling een envelop voor zijn tweede paspoort kreeg overhandigd, zo vlogen er boven Barendrecht twee reclamevliegtuigjes met teksten als protest tegen zijn komst. Het feit dat Van Belzen van SGP-huize was, zat een aantal Barendrechters behoorlijk dwars. “Ik haalde weliswaar mijn schouders op, maar vond het tegelijk jammer dat ze mij niet beoordeelden op wie ík was en ook niet op mijn daden, die ik nog niet heb kunnen laten zien”, vertelt Jan van Belzen in de studio van Rijnmond. Uiteindelijk ging de storm rond zijn persoon liggen, maar niet rond Barendrecht: in 2005 was de gemeente volop in beweging. Denk aan de aanleg van de Betuwe spoorlijn, de HSL, de bouw van nieuwe huizen. “Ik voel me meer een verbinder dan een politicus”, vertelt Van Belzen, “ik ben bijvoorbeeld blij dat Barendrecht niet meer een ‘gescheiden gemeente’ is. Dat het nieuwe Carnisselande er nu bij hoort”. Dat verbinden werd regelmatig op de proef gesteld. Door een nogal uitzonderlijke situatie in de gemeenteraad na de verkiezingen in 2018 (de grootste partij EVB kwam in de oppositie terecht) was er vaak herrie in de tent. Echt gemoedelijk is het er niet altijd aan toegegaan tussen de partijen in de raad, waar de burgemeester voorzitter van was. Van Belzen werd ook privé op de proef gesteld: na ruim 40 jaar moest hij afscheid nemen van zijn vrouw Anneke. “Ik bleef doorwerken. Maar mijn secretaresse stuurde me gelukkig wel op gezette tijden naar buiten, om op mezelf te kunnen zijn”. Inmiddels is Van Belzen opnieuw getrouwd. De heftige privé-omstandigheden lieten wel zien dat het hart van veel Barendrechters op de goede plek zit: Jan van Belzen werd overstelpt met medeleven en bemoedigende berichtjes. Heeft Jan weleens getwijfeld aan God? “Natuurlijk heb ik dat. Je kunt niet alleen op de toppen zitten. Soms ben je ook in het ravijn. Maar mijn geloof heeft me wel geholpen in de donkere dagen van ziekte en overlijden. Dan word je bijvoorbeeld op een belangrijk moment gebeld. Of staat er iemand op de sterfdag van je vrouw voor je deur die aanvoelt dat het een belangrijke dag voor je is”.

'Burgervader’ Jan van Belzen van Barendrecht met pensioen: 'Mijn geloof heeft me wel geholpen in de donkere dagen'

Voor de tweede keer was -ie weer geopend: het Science Hotel in Rotterdam. De plek, waar het grote publiek kon meekijken naar de presentaties van onderzoekers en medici van het Erasmus MC. Vlak voordat ze het podium betraden in de Schiecentrale, vertelden ze openhartig over hun onderzoekswerk in het programma 'De Verdieping'. Onderzoekster Gizal Nakshbandi volgt ex-covidpatiënten met een speciale app: mensen kunnen thuis zelf hun longfunctie meten en dat via een app versturen. 'E-Health' wordt het ook wel genoemd. En dat is slechts het begin van patiënten-monitoring. Het belang van onderzoek naar ex-covidpatiënten wordt benadrukt door onderzoeksleider en longarts Merel Hellemons: ook zij volgt ex-patiënten, gedurende twee jaar. Daarbij komt veel meer bij kijken dan alleen de medische status: wat betekent het ondergaan van covid-19 voor het geestelijk welzijn? Wat zijn de maatschappelijke gevolgen van covid? "We weten zoveel nog niet. Covid is nieuw. Door langdurig onderzoek komen we erachter wat eigenlijk de impact is op je lichaam". Voor immunoloog Virgil Dalm was de afgelopen periode óók een ware rollercoaster. Wat betekent corona voor je afweersysteem? En hoe reageren mensen met een verminderd afweersysteem op het coronavaccin? "Je kreeg op gegeven moment 17 miljoen 'immunologen' in dit land. Ik vind het belangrijk om aan het grote publiek te vertellen waar ik en mijn collega's eigenlijk mee bezig zijn". Dat beaamt wetenschapsvoorlichter en directeur van de 'Science Gallery'. Het is volgens hem goed om te weten hoe belangrijk onderzoek is voor de medische wetenschap. "Het Erasmus MC speelt in de Champions League, wat dat betreft. Ook in het buitenland blijft ons werk niet onopgemerkt". Vrijdag was dus de tweede editie van het Science Hotel. Maar er is vanaf nu ook de 'Science Gallery' in de openbare ruimte van het Erasmus MC, waar wetenschap, kunst, de maatschappij en onderwijs bij elkaar komen.

Deze onderzoekers vertellen over hun passie in de strijd tegen corona

In de maandelijkse ontmoetingen van Casper van Eijck op Radio Rijnmond was dit keer Joke Boonstra aan de beurt. De voormalig clubarts van Feyenoord en het lid van de Raad van Bestuur van het Erasmus MC gingen het gesprek aan in de Rijnmondstudio. Joke Boonstra werd in september 2017 benoemd tot lid Raad van Bestuur van het Erasmus MC. Van 2013 tot 2017 was zij lid van de Raad van Bestuur van het IJsselland Ziekenhuis in Capelle aan den IJssel, alwaar ze eerst werkzaam was als klinisch chemicus, hoofd van de laboratoria en directeur zorg. Tot was 2010 Joke staflid en plaatsvervangend afdelingshoofd van de afdeling Klinische Chemie in het Erasmus MC. Kortom, ze heeft haar sporen in de medische wereld meer dan verdiend. Dat geldt uiteraard ook voor Casper van Eijck die als pancreata-biliair chirurg ook werkzaam is in het Erasmus MC. Eens in de maand neemt Casper van Eijck het stokje over van Ruud de Boer in De Verdieping, het programma waar ruimte is voor een langer gesprek.

Casper van Eijck ontmoet Joke Boonstra, lid van de Raad van Bestuur van Erasmus MC

Prinses Beatrix opent in Capelle aan den IJssel officieel een nieuwe opvang voor mishandelde vrouwen en meisjes. Het gebouw de Veilige Veste van zorgorganisatie Fier biedt plaats aan maximaal 36 vrouwen. Drie van hen doen hier hun verhaal. Het zijn dramatische verhalen over seksueel misbruik en stelselmatige mishandeling. Bij Fier krijgen ze niet alleen een veilig onderdak, maar worden ze ook behandeld en begeleid. In De Verdieping te gast: bestuursvoorzitter van Fier Linda Terpstra, medewerker Carrie Jansen en programmamaker Paul Verspeek, die de Veilige Veste bezocht.

Nieuwe opvang in Capelle aan den IJssel biedt bescherming en behandeling aan mishandelde en misbruikte vrouwen en meisjes: 'Ik ben eindelijk thuis'

Noem de naam 'Riek Bakker' en je noemt gelijkertijd de Koopgoot, De Kop van Zuid en... de Erasmusburg. 'De Zwaan' is 25 jaar! Bakker is stedenbouwkundige en stond, samen met toenmalig burgemeester Bram Peper, voor een enorme uitdaging: Rotterdam vernieuwen. Leefbaarder maken. Bereikbaar maken. In de Rijnmondstudio neemt Riek Bakker presentator Ruud de Boer mee terug naar die tijd. En ze geeft haar visie op de toekomst. Luister naar het verhaal van een gepassioneerde vrouw die niet alleen in gebouwen en infrastruren denkt, maar ook aan mensen.

Deze dame heeft gevochten voor de jarige Erasmusbrug

Eens in de maand maakt Ruud de Boer de studio vrij voor medepresentator Casper van Eijck in het interviewprogramma van Rijnmond: De Verdieping. Deze keer heeft Casper Hugo Borst te gast; niet bepaald een onbekende voor Van Eijck. Beluister het gesprek op deze pagina of via de podcast. Hugo en Casper leerden elkaar kennen in de jaren tachtig bij Sparta. Door de jaren heen hebben ze veel met elkaar gedeeld. De basis voor een goed gesprek is dus in ruime mate aanwezig. Borst is een begenadigd schrijver, Van Eijck een zeer kundig arts. Hun 'zwakke plek' is dat ze gek zijn van voetbal. Borst heeft zijn emoties en soms zelfs woede richting scheidsrechters, trainers en bestuurders die in zijn ogen Sparta iets aan doen niet altijd onder controle. Zo schold hij ooit arbiter Bossen na een wedstrijd de huid vol en schreef hij na de degradatie van de Kasteelclub in 2010 het boek 'waarom ik zo van Sparta hou (en Aad de Mos haat).' Van Eijck is het andere uiterste, die zal je nooit op een woede-uitbarsting betrappen. Zijn passie voor voetbal is er echter niet minder om. Dit gesprek is er eentje over het leven en over muziek. Want dat is waar Van Eijck bij zijn gasten altijd naar op zoek gaat; de liefde voor muziek en de betekenis in het leven. Eerder ging hij over deze onderwerpen al het gesprek aan met onder andere Giovanni van Bronckhorst, Rene van der Gijp, Loes Luca en Diederik Gommers.

In De Verdieping: Casper van Eijck ontmoet Hugo Borst

Fluiten in een volle Kuip, een Rotterdamse stadsderby tussen Feyenoord en Sparta in goede banen leiden of misschien wel de scheidsrechter zijn bij De Klassieker. Rotterdammer René van Ast droomde van een carrière als scheidsrechter in het betaald voetbal en was erg dichtbij. Totdat zijn gezondheid hem in de steek liet.

Rotterdammer René van Ast wilde scheidsrechter worden in het betaald voetbal, tot zijn gezondheid hem in de steek liet. Dit is zijn verhaal

Esther Eland had het helemaal voor elkaar: een lieve man, geweldige zonen en haar droombaan: cameravrouw. Ook voor RTV Rijnmond was ze vaak op pad. Maar haar eigen pad werd ruw doorkruist door een spierziekte, waarbij ze haar kracht verloor en nauwelijks kon eten. Is deze spierziekte al ernstig genoeg, het gevolg van haar opnames was nog veel ernstiger: om nog enige controle te hebben over haar leven, besloot ze minder te eten. Een traject van jaren in ziekenhuizen, anorexiaklinieken en zelfs gedwongen opnames waren het gevolg. Nu is er een boek over haar bizarre weg terug naar boven. Vlot rijdt ze met haar rolstoel naar de microfoon van ‘De Verdieping’, het interviewprogramma van Rijnmond. Alleen haar rolstoel verraadt iets over haar aandoening. Verder zie ik alleen een goedlachse vlotte vrouw. Haar man Ad slaat het allemaal gade in een hoekje in de studio. Dat ze er zo bij zit, mag een wonder heten. Esther kwam in het ziekenhuis vanwege de spierziekte Myasthenia Gravis (MG), waar de spieren onvoldoende zenuwprikkels kunnen ontvangen met spierslapte als gevolg. Bij Esther uitte zich dat in algeheel krachtverlies, maar ook in niet goed de ogen open kunnen houden of slikken. Een lang traject was het gevolg, maar Esther is een ‘control’-freak zoals ze het zelf zegt. Om nog enige controle over zichzelf te hebben, besluit ze om steeds minder voedsel uit haar sonde op te nemen. Ze ‘smokkelt’ zelfs voedsel weg. Toen zij voor het eerst een arts hoorde zeggen dat ze anorexia had, kon ze dat simpelweg niet geloven. Esther’s gezondheid was door haar spierziekte erg verzwakt. Nadat daar anorexia bovenop kwam, werd op een cruciaal moment de zogeheten IBS-regeling van kracht; een regel die alleen maar opgelegd kan worden als je een gevaar vormt voor jezelf of anderen. Ze wordt meerdere keren opgenomen in een anorexiakliniek en ondergaat een lang hersteltraject. Achteraf is Esther dankbaar voor de gedwongen opname. Zelf zegt ze dat ze het niet gekund had zonder haar man en kinderen en alle deskundigen die haar geholpen hebben. Ze vergelijkt zich met een palmboom: de enige boom die helemaal plat gaat liggen bij een zware storm en weer opveert als de storm is gaan liggen. Ze vertelt openhartig haar verhaal in De Verdieping.

Esther had anorexia: ‘Toen ik werd vastgebonden aan m’n bed, was ik in de hel’

De Zwijndrechtse schrijver, publicist en socioloog Mohammed Benzakour maakte veel indruk met zijn boek ‘Yemma, Stilleven van een Marokkaanse moeder’. Hij liet daarmee een heel andere kant zien van zichzelf. In plaats van een columnist met een scherpe pen geeft Benzakour in ‘Yemma’ zich bloot als liefhebbende mantelzorger voor zijn moeder. Onlangs liet hij zich opnieuw van een andere kant zien met zijn verhalenbundel ‘De Ogen van Fadil’. Mohammed Benzakour beweegt zich de laatste tijd steeds minder vaak in het publieke debat. “We zitten elkaar steeds vliegen af te vangen over ogenschijnlijk ‘belangrijke’ zaken. Maar er is iets veel groters gaande. Denk aan het klimaat, onze mooie planeet". Door het lezen van ‘Yemma’ (‘Moeder’ in het Marokkaans) komt de lezer niet alleen te weten hoe het voor een liefhebbende zoon is om zijn door een herseninfarct getroffen moeder te verzorgen, ook wordt er veel duidelijk over de cultuur waarin Benzakour is opgegroeid. Zo was zijn moeder heel strikt in het naleven van de islamitische leefregels. Iets wat weleens tot discussie leidde tussen moeder en zoon. Benzakour begréép het af en toe ook niet: waarom was Allah zo streng voor zijn moeder? Waarom heeft Allah het toegelaten dat uitgerekend zij, die zo vroom leeft, wordt getroffen door een herseninfarct, waardoor zij nauwelijks meer kon praten? “Ik was op gegeven moment echt boos op Allah. Maar boos ben ik niet meer op hem. Als ik zie wat voor vreugde hij heeft gebracht in het leven van mijn moeder, kan ik niet meer boos op hem zijn”, vertelt hij in het interviewprogramma van Rijnmond, ‘De Verdieping.' “Ik zie om mij heen veel mensen kracht putten uit hun geloof. Laten we dat niet vergeten.”

Mohammed Benzakour: ‘Ik ben niet meer boos op Allah’

De 29-jarige Thirza pleegde zelfmoord in 2016 en na het drama gebeurde er iets opmerkelijks. Haar pastoraal werkster stapte naar de politie en deed aangifte van seksueel misbruik van Thirza. Zij had dat in vertrouwen gehoord van de vrouw, maar besloot het te doorbreken. Een moeilijke, maar bewuste stap, zegt Alie Kramer uit Hardinxveld-Giessendam. “Ik wilde haar alsnog een stem geven. Sommige dingen mogen niet geheim blijven.” In 'De Verdieping' doet ze haar verhaal aan programmamaker Paul Verspeek.

Pastoraal werkster uit Hardinxveld deed aangifte van seksueel misbruik na zelfmoord Thirza: 'Sommige zaken mogen niet geheim blijven'

Voormalig stewardess Evelyn van den Heuvel uit Berkel en Rodenrijs lijdt aan de ziekte die bij haar voor het eerst is erkend: het aerotoxisch syndroom. Volgens Evelyn is ze ziek geworden door giftige dampen in de cabine. Ze werd ontslagen, maar stopte haar strijd niet. Nu wil ze vooral anderen waarschuwen voor de risico's van het werken in een toxische lucht. In 'De Verdieping' doet ze aan presentator Dennis Kranenburg haar verhaal. Het was haar droom: de wereld overvliegen. Eigenlijk wilde ze piloot worden, maar dat stelde ze bij naar stewardess, om te kijken of 'dat wereldje' haar beviel. Ze begon ermee in 2008 en deed het werk met veel plezier, totdat ze drie jaar later last kreeg van klachten. Evelyn voelde zich steeds vermoeider, kreeg vaker hoofdpijn en had last van spierpijn. De ex-stewardess lijdt aan het aerotoxisch syndroom. Deze ziekte wordt veroorzaakt door gif in de cabinelucht. "Er zit een stofje in de motorolie die ervoor zorgt dat alles goed werkt, zowel bij hoge als bij lage temperaturen. Alleen dit stofje is neurologisch toxisch. Als jouw lichaam dat niet goed kan ontgiften - wat bij mij het geval is - dan sla je die stofjes op een gegeven moment op en zorgt dat voor schade aan je hersenen en zenuwen", legt ze uit. Hoe haar leven totaal op z'n kop ging staan, hoor je in deze podcast.

Ex-stewardess Evelyn werd chronisch moe door gif in de cabine en waarschuwt nu anderen voor heftige risico's

Journalist Ruud de Boer helpt je om te ontsnappen uit de waan van de dag. Niet alleen maandag- tot en met donderdagavond om 19:00 uur op Radio Rijnmond, maar ook wanneer je wilt met deze podcasts! Luister naar gesprekken met bijzondere regiogenoten uit de Rijnmond, waar je echt voor kunt zitten. Of fietsen. Of rijden.

hubhopper

De Verdieping met Ruud de Boer | Rijnmond

hubhopper