10 emocji, jak 10 przykazań, które rządzą mną w ostatnim czasie. Zachęcam ogromnie do wspierania Aborcyjny Dream Team, Strajku Kobiet i organizacji Dziewuchy Dziewuchom. NIGDY NIE BĘDZIESZ SZŁA SAMA.

Lewandnik

Piekło kobiet. Jesteśmy zaniepokojone.

O tym jak się jest jest labradorem ruchu drogowego, kiedy w umyśle są potwory i mgła, co jest stresującego w jeździe samochodem i potwierdzenie, że nie tylko Ty tak masz. Oraz niechcący jest też o tym, ze LABRADOR to trudne słowo do wymówienia.

Jak byłam labradorem ruchu drogowego.

Jakie przyjemności spotkały mnie w Grecji i co bym chciała sobie uczynić linorytem na mózgu, czemu widoczki są indykatorem starzenia się i dlaczego kawę źle pije się przy jarzębinie? Migawki możecie znaleźć na instagramie: https://www.instagram.com/lewana.pl/

Greckie migawki.

O tym jak adaptujemy cudze myśli jako własne, jak presja społeczna wcale nie mija z wiekiem oraz jak sobie składamy skorupki jajek na wyimaginowany kompost.Trochę jest też o komplementach bombach, o tym jak reżyserujemy życia i co z tym w ogóle zrobić i czy cokolwiek.

Pokolenie walki i spektaklu.

O tym czy pączek to jedzenie, co może cie spotkać na wakacjach, co to jest gonderka i kto nosi czapkę z żółwia?

W uniwersum babć i dziadków.

O tym, że nie mogę spać, o bezsenności, o tym jakie śmieszne rzeczy robi ludzki mózg, o zbrodni w afekcie pod wpływem wybudzenia, o tym ile procent snu stanowią emocję, o kanapce z sałatą, o powierzchni kokoszącej. Czyli trochę o spaniu, a trochę jednak nie o spaniu.

Twój sen jest kanapką z sałatą.

Po prostu o tym co fajnego, albo nie, niezwykłego, albo nie - działo się w 2019. Czyli jak możne też rzec, choć nie lubię tego słowa - podsumowanie minionego roku.

Konwencja wspomnień roku 2019.

Dlaczego sprzątanie świąteczne, może być podobne do odkrywania egipskich mumii, jakiego prezentu nie dawać dzieciom, czym grozi kompulsywne wypiekanie babeczek oraz gdzie oprócz "na sianie" można znaleźć jezusa.

Świąteczne mumie ogórkowe.

O tym jak chorujemy kiedy jesteśmy starsi, o tym jak pierwszy raz pojechałam sama do szpitala, dlaczego nie lubię chodzić do lekarza oraz wspomnienie świnki walentynkowej.

O piosenkach w szpitalu i śwince w walentynki.

Jak to zrobić, żeby czuć się wystarczająco dobrze z sobą samym? Jak nie deprecjonować swoich sukcesów, jak relaksujące jest malowanie japońskich karpii, a także o tym, co słowo -pręgierz- powinno oznaczać w moim prywatnym słowniku języka polskiego.

Jak chciałabym być wystarczająco dobra.

Zabieram Was w przyrodniczą podróż po gatunkach występujących w każdej pracy małych firmach i dużych korporacjach: typ krecik, typ leszcz, typ sroka i wiele innych. Przyjrzymy się ich zachowaniom w naturalnym środowisku, określimy cechy charakterystyczne, zwrócimy uwagę na zwyczaje.

Ogród korpo-logiczny czyli ile znasz okazów?

O tym jak chciałam być światowym potentatem spodni i bluzek, jak byłam w piekle w taksówce, dlaczego perfekcjonizm nie pomaga stworzyć firmy i jak spadający z hukiem latawiec może być metaforą życiową.

Jak nie zostałam baronem odzieżowym.

O tym kiedy nie dawać rad, czemu indyk robi się biały jak go polejesz wrzątkiem, dlaczego warto się buntować oraz jak płakałam w sklepie Żabka.

Pierwsze i ostatnie razy.

O tym jak chciałam jechać do sierocińca dla słoni, dlaczego nie mogę być mistrzem kintsugi oraz czemu czasem puree ziemniaczane jest lepsze od lodów.

Kariery, których nie będę mieć.

O tym kiedy nie lubimy furiatów, czemu uśmiechanie nie zawsze jest pozytywne, kiedy warto się zesrywać, a kiedy nie warto trzymać emocji na wodzy. I jeszcze trochę o alpakach. Przekręciłam jednak nazwisko tej artystki o której wspominam. Nazywa się Tatyana Fazlalizadeh - przepraszam!

A właśnie, że się zesraj.

Strumień świadomości, który pozwala mi dzielić się historiami i rozkminami z życia wziętymi, bez konieczności korelacji go, z moją twarzą.

hubhopper

Lewandnik

hubhopper