Autor remixu: Michał Mizerski (siedem9) Miks i mastering: Łukasz Spychała - LukSpy

Globstory

Kaja Kraska (Remix by siedem9) - Footprints

Wykonanie: Paweł Szutta Muzyka, tekst i aranżacja: Kaja Kraska Miks: Paweł Szutta Master: Tomasz Bidiuk

Paweł Szutta & Kaja Kraska - Footprints

W ekwadorskich Andach imprezuje się na całego! Święta religijne są pełne tańców, radości, muzyki i... alkoholu. Zabieramy Was w podróż, która wyjaśnia czemu obchody katolickich świąt w niektórych miejscach na świecie pełne są diabłów, duchów i całego grona innych postaci spoza biblijnych historii.

Puro z demonem [Ekwador]

W 2019 roku, wiara w magię i cudowne konkokty w kraju, w którym 77% populacji składa się z katolików, a 14% z protestantów, jest nadal bardzo silnie zakorzeniona, szczególnie w mniejszych społecznościach, w których do znachorów nadal stoją w kolejkach tłumy, a uliczni sprzedawcy liści koki i maści na grzybicę stóp można spotkać na co drugiej ulicy.  Dzisiaj o ludowej służbie zdrowia!

Uzdrowiciel z autokaru [Ekwador]

Jedno z najczęściej zadawanych pytań. Nie tylko podróżnikom, ale wszystkim, których zawód nas ciekawi i sami chcielibyśmy spróbować. Jak zacząć? Jaki jest pierwszy krok? Jak się odważyć? Jak to zorganizować? Skąd wziąć pieniądze? Pogadajmy o tym!

Jak zacząć podróżować?

To właśnie TAKIE MIEJSCA, w każdym kraju, są tymi, w których najłatwiej o bezsensowne uszczuplenie portfela, obrabowanie, oszustwo, czy guza za “niewłaściwe sprawowanie”, bo to one przyciągają tych, którzy mają “interesy” do przeprowadzenia z turystami. Serio, w wioskach na końcu świata spotyka się zazwyczaj tylko życzliwość i empatię od miejscowych.

Ciemna strona Petry i podróżowanie z głową na karku. [Jordania]

Patrzymy tu na prawdziwy, nierozerwalny związek postępu z tradycją. Jadąc do wioski Wadi Rum, wiedzieliśmy dokładnie, gdzie skręcić i pod który dom podjechać, by znaleźć człowieka, u którego rezerwowaliśmy nocleg przez internet. Przesłał nam wcześniej współrzędne do wbicia w Google Maps. Podjeżdżamy pod jego furtkę, Mehdi wychodzi w tradycyjnym stroju, jest akurat zimno, więc w płaszczu z wielbłądziej skóry, ze smartphonem w ręku i chustą na głowie. Na nogach ma sandały, choć jest pewnie z 5 stopni. Pod jego domami (bo są tam ze trzy, możliwe, że ma też tyle żon) stoją Toyoty Hiluxy, wszystkie względnie nowe – względnie, bo to ciężko pracujące samochody, których się tu nie oszczędza. Zaprasza nas do swojego domu, do specjalnego pokoju dla turystów, których będzie potem transportował do obozu, oferuje herbatę.

Beduini 2.0 [Jordania]

Rok 2006, Belgia. Premierę ma film „Borat: Podpatrzone w Ameryce, aby Kazachstan rósł w siłę, a ludzie żyli dostatniej”. W kolejnym roku sypią się nagrody: nominacja do Oscara za najlepszy scenariusz adaptowany, czy Złoty Glob dla Sashy Baron Cohena (odtwórcy tytułowej roli, jednego z dwóch aktorów występujących w filmie, choć bohaterów jest znacznie więcej) za najlepszą rolę w komedii. Glod, w dosłownym tłumaczeniu – błoto, to tak zwana „dziura”, w której panuje „bida z nędzą”. Wybacz mi, Czytelniku, kolokwializmy, ale stosuję je tylko dla zwrócenia Twojej szczególnej uwagi na poziom życia w owym miejscu i na skalę perspektyw, jakie czekają na młode pokolenie Rumunów, którym przyszło się w nim urodzić i dorastać. Nie chcesz się urodzić w Glod, a porównując Twoje życie z tym, które dzieje się wciąż w niejednej rumuńskiej wiosce, może się okazać, że masz wiele powodów, aby być wdzięcznym losowi.

Borat. Prawdziwa historia z Kazachsta... Rumunii. [Rumunia]

Wersje audio tekstów z bloga Globstory.pl

hubhopper

Globstory

hubhopper